“Zonder vrijwilligers is De Buurting een gebouw. Mét hen is het een gemeenschap.”
In 2026 zetten we vrijwilligers extra in de kijker tijdens het Jaar van de Vrijwilliger. In Sluis weten ze al lang hoe onmisbaar vrijwilligers zijn. Bij De Buurting vzw bouwen ze elke dag aan ontmoeting en verbondenheid. Voorzitter Jan Baudeweyns vertelt met warmte en overtuiging over de mensen die dat mogelijk maken – en over zijn eigen engagement.
Geen baas nodig
Wat Jan het meest raakt aan de vrijwilligers van De Buurting, is hun belangeloze houding. De groep is heel divers: jong en oud, met verschillende achtergronden en talenten. Toch delen ze dezelfde ingesteldheid. Ze engageren zich niet voor zichzelf, maar voor de buurt. Zonder veel woorden. Zonder verwachtingen.
Volgens Jan zit de kracht in hun vanzelfsprekende warmte. “De vrijwilligers schenken De Buurting niet alleen tijd, maar ook aandacht en geduld. Ze voelen vaak aan wat nodig is, nog voor iemand erom vraagt. Dat maakt het verschil. Vrijwilligers zetten zich niet in voor loon of erkenning van een leidinggevende. Ze doen het omdat ze geloven in het doel en in de waarden die ze samen dragen. Ze overleggen, nemen initiatief en steken de handen uit de mouwen.”
“We doen dit allemaal omdat we geloven in het doel. Niemand heeft een baas nodig die controleert of aanstuurt. Je overlegt en je begint eraan. Simpel, efficiënt en vooral heel bevredigend.”
Impact die je voelt
Waarom blijven mensen zich jarenlang engageren? Omdat ze elke dag zien wat hun inzet betekent. In een glimlach. In een gesprek dat iemand uit zijn isolement haalt. In een maaltijd die meer is dan eten alleen.
Bij De Buurting gaat het om échte ontmoetingen. Mensen voelen dat hun bijdrage ertoe doet. Dat geeft voldoening. Jan vindt zelfs dat het woord ‘vrijwilligerswerk’ de lading niet helemaal dekt. “Voor mij voelt vrijwilligen niet als een verplichting, maar als iets wat ik zelf nodig heb. Wie zich inzet voor een organisatie die dezelfde waarden deelt, krijgt er verbondenheid en erkenning voor terug. Dat betekent écht iets voor mij.”
Soep, sterke handen of een luisterend oor
Tijdens de renovatie van De Buurting werd die verbondenheid tastbaar. Er moest veel gebeuren in korte tijd. Zonder veel overleg stonden vrijwilligers spontaan klaar. Ze pasten hun agenda aan, brachten koffie of soep mee, hielpen klussen of boden gewoon een luisterend oor.
Dat soort solidariteit typeert volgens Jan de ziel van De Buurting. Het gaat niet alleen om organiseren of plannen, maar om er zijn voor elkaar. Diezelfde sfeer voel je ook tijdens het buurtrestaurant, dat om de twee weken plaatsvindt.
Na zo’n avond blijft Jan vaak nog even nagenieten. “Ik beland dan in een soort roes. Wanneer ik zie hoe mensen genieten – van het eten, maar vooral van het samen zijn – dan weet ik waarom we dit doen.”
Ontmoeten en verbinden
Het buurtrestaurant is een ontmoetingsplek waar mensen elkaar echt leren kennen. Mensen die elkaar vroeger alleen van gezicht kenden, schuiven samen aan tafel. Gesprekken ontstaan spontaan. Drempels verdwijnen.
De Buurting brengt jong en oud samen. Nieuwe inwoners en geboren Sluizenaren. Mensen met verschillende verhalen en achtergronden. Ook de samenwerking met de bewoners van Den Brand zorgt telkens voor hartverwarmende momenten. Voor veel 80-plussers betekent het buurtrestaurant een waardevolle kans om nog eens onder de mensen te komen en oude bekenden terug te zien.
Hier groeien ontmoetingen uit tot echte verbindingen. Dat is volgens Jan misschien wel het mooiste resultaat van alles wat ze doen.
Vrijwilligersfeest
Tijdens dit Jaar van de Vrijwilliger organiseerde De Buurting een feest om hun vrijwilligers uitdrukkelijk te bedanken. Dat vinden ze belangrijk. Hun inzet wordt soms als vanzelfsprekend gezien, terwijl zij de ruggengraat vormen van de organisatie.
Na een intensieve periode met renovaties en nieuwe projecten wilden ze bewust stilstaan bij hun bijdrage. Niet met grote woorden, maar met oprechte waardering.
“Ik hoop dat ze naar huis gaan met het gevoel: ik hoor hier, ik beteken iets, en ik word gezien.”
Volgens Jan hoeft erkenning niet groots te zijn. Een eenvoudig “dank je” op het juiste moment kan veel betekenen. Waardering versterkt het gevoel dat je deel uitmaakt van iets groter. En uiteindelijk wil iedereen zich ergens thuis voelen.
Een engagement dat diep zit
Voor Jan zelf is vrijwilligerswerk nooit een toevallige keuze geweest. Hij groeide ermee op. Zijn vader was actief in verschillende verenigingen in Sluis en stond altijd klaar om te helpen. Dat maakte indruk.
Hoewel hij zijn vader soms moest missen door al die vergaderingen en activiteiten, voelde hij vooral trots wanneer mensen vertelden wat die inzet voor hen betekende. Dat voorbeeld gaf richting aan zijn eigen traject. Van de scouts en jeugdvieringen tot de organisatie van 100 jaar Sluis en jarenlang bestuurswerk bij de fanfare. Vandaag combineert hij zijn engagement bij De Buurting met vrijwilligerswerk als chauffeur bij Mobitwin en hulp in een woonzorgcentrum in Dessel.
Wat hem energie geeft, zijn de kleine momenten waarop alles klopt: een dankbare blik, een onverwacht gesprek, een vrijwilliger die zich thuis voelt.
Blijven bouwen aan ontmoeting
Voor de toekomst droomt Jan van een Buurting die nog meer mensen bereikt en nog sterker verankerd is in de buurt. Een plek waar ontmoeting en solidariteit blijven groeien. Hij denkt bijvoorbeeld aan kookworkshops met nieuwe inwoners met een andere culturele achtergrond, gevolgd door een restaurantdag met gerechten uit hun cultuur. Zo ontstaan nieuwe verhalen, nieuwe smaken en nieuwe verbindingen.
Maar eerst wil De Buurting verder werken aan de Buitenbuurting. Stap voor stap bouwen ze verder.
Eén ding staat voor Jan vast: vrijwilligers blijven de motor.
“Zonder hen is De Buurting een gebouw. Met hen is het een gemeenschap.”
Opgelet: kans op verslaving
Aan wie twijfelt om zich te engageren, heeft Jan een eenvoudige boodschap: “Je hoeft geen superheld te zijn. Een uurtje per week, een kleine taak of een luisterend oor maakt al verschil. Wie de stap zet, krijgt er vaak meer voor terug dan verwacht: nieuwe contacten, nieuwe energie en een sterk gevoel van betekenis. Maar pas op: de kans dat je meteen verslaafd bent aan vrijwilligen is groot!”