De provincie Antwerpen bestrijdt deze zomer samen met PXL, INBO en ANB de Amerikaanse stierkikker in de Molse Nete. Met een nieuwe DNA-techniek brengen de teams eerst in kaart waar de soort voorkomt. Daarna vangen ze de kikkers en larven gericht.
In de Molse Nete, ten oosten van het kanaal Dessel-Kwaadmechelen, leeft een afzonderlijke populatie van de Amerikaanse stierkikker. Het doel is om de soort daar helemaal uit te roeien. De stierkikker eet onder meer lokale vissen, libellen, kikkers en zelfs kleine watervogels. Hij kan ook drager zijn van een schimmel die dodelijk is voor het inheemse waterleven. Bovendien kan een vrouwtje tot 20.000 eieren per keer leggen. Daarom blijft een gerichte bestrijding belangrijk.
Amerikaanse stierkikker
De Amerikaanse stierkikker komt oorspronkelijk uit de Verenigde Staten en Canada en kan meer dan 20 centimeter groot worden. Sinds de jaren 90 komt de soort ook bij ons voor. Vermoedelijk kwam de stierkikker via tuincentra in onze regio terecht, waar hij als tuinkikker werd verkocht.
DNA toont waar de stierkikker zit
De bestrijders nemen vooraf eDNA-stalen. eDNA staat voor environmental DNA. Dat zijn kleine DNA-sporen die dieren achterlaten in hun omgeving. Zo kan het team nagaan of de stierkikker in een vijver aanwezig is en of de soort zich er voortplant. Op de locaties waar eDNA wordt aangetroffen, vangt de ploeg de kikkers en larven met schietfuiken.
De techniek is bijzonder gevoelig. Ze kan in een olympisch zwembad de aanwezigheid van één kikkervisje detecteren. IUCN, de International Union for Conservation of Nature, steunt het project met een subsidie van 50.000 euro.
Inheemse soorten duiken opnieuw op
Waar veel stierkikkers aanwezig zijn, gaat de inheemse biodiversiteit vaak sterk achteruit. Op locaties waar de stierkikker al meerdere jaren na elkaar intensief wordt afgevangen, duiken geleidelijk opnieuw inheemse amfibieën en waterinsecten op.
In september neemt de ploeg nieuwe eDNA-stalen. Daarmee evalueert ze het resultaat van de afvangsten van deze zomer. De resultaten helpen om het beheer volgend jaar verder te verfijnen.
Ook onderzoek naar steriele stierkikkers
Met een Europees LIFE-project onderzoeken dezelfde partners ook of het vrijlaten van steriele kikkers kan helpen bij de bestrijding van de Amerikaanse stierkikker.
Momenteel volgen de onderzoekers onvruchtbare, triploïde stierkikkers op in omheinde vijvers. Deze kikkers hebben drie sets chromosomen in plaats van twee. Ook de resultaten van dit onderzoek zijn veelbelovend.
Door beide technieken te combineren, willen de partners de Amerikaanse stierkikker verder terugdringen in de vallei van de Grote Nete.
Hoor je een Amerikaanse stierkikker?
Hoor je het geluid van de Amerikaanse stierkikker? Geef je waarneming dan door via waarnemingen.be.
- Adres
- Molenhoekstraat 2 , 2400 Mol
- Tel.
- E-mailadres





