Molen van Ezaart

De molen van Ezaart, beschermd monument sinds 1960, is de laatste, nog bestaande windmolen van de acht die onze gemeente ooit rijk was. Hij werd in 1856 gebouwd door molenbouwer Karel Heylen uit Geel. Pas in 1913 werd de molen gecementeerd en gekalkt. In 1984-85 werd hij gerestaureerd door molenmaker Adriaens.

De molen van Ezaart is een bovenkruier van het type grondzeiler, een type waarvan enkel de kap naar de wind wordt verkruid. Het kruien en opzeilen gebeurt vanop de begane grond. De molen bevat drie zolders: de meelzolder waar het meel in de zakken verdwijnt, de steenzolder waar het graan gemalen wordt en de luizolder met het mechanisme voor het ophalen van zakken.

De molen ligt op een natuurlijke landduin.