“Het voelt niet als werken, en dat is net het leuke”

Sporten, lachen, nieuwe spelletjes ontdekken en kinderen zien openbloeien: voor Vestha is Grabbelpas veel meer dan een studentenjob. Deze zomer staat ze al voor de derde keer klaar voor kinderen en jongeren als sportmonitor. “En ik ben niet meteen van plan te stoppen, want ik krijg hier zó veel energie van!”

Vestha is 22 en woont in Mol-Wezel. Dit schooljaar studeert ze af als leerkracht lichamelijke opvoeding en aardrijkskunde. Dat ze tijdens de zomer opnieuw als sportmonitor aan de slag gaat, is geen toeval. “Ik ben een echte sportvrouw”, vertelt ze. “Toen een vriendin van de Chiro de oproep voor monitoren doorstuurde, sprak het sportgedeelte mij meteen aan. Ik was net begonnen aan mijn opleiding lichamelijke opvoeding, dus de timing kon niet beter.”

“Het grootste pluspunt aan Grabbelpas is het werken met kinderen en jongeren. Ik ben echt super sociaal, soms zelfs een beetje hyperactief. Ik krijg enorm veel energie van mensen. Gelukkig kunnen de kinderen dat aan”, lacht ze. “Grabbelpas voelt dus ook geen moment als werken.”

Vriendjes en herinneringen maken

Grabbelpas draait niet alleen om sportactiviteiten, maar net zo veel om nieuwe vriendjes maken, spelletjes ontdekken en leuke herinneringen maken. Vestha vindt dat net de kracht van het aanbod.

“Je wil kinderen iets bijleren, maar het hoeft niet zo serieus te zijn als op school. Dat maakt het fijn. Niet iedereen vindt elke sport tof, en dat is helemaal oké. Tijdens een sportkamp spelen we bijna alle sporten. Zo vindt iedereen wel iets dat bij hem of haar past.”

“En ook als kinderen wat verlegen of angstig zijn, is dat oké. Ik neem ze dan meteen mee op ontdekking”, zegt Vestha. “Dan komen ze een vriendje tegen, of maken ze nieuwe vriendjes, en zijn ze vertrokken. Op die leeftijd maakt het ook echt niet uit dat je nieuw bent. Kinderen spelen heel snel samen.”

Sfeer in de groep

Als sportmonitor sta je er nooit alleen voor, maar maak je deel uit van een groep monitoren. Tijdens de activiteiten leer je elkaar heel goed kennen. “Mijn ‘collega’s’ zijn allemaal toppers. Ook de zaalwachters en verantwoordelijken: allemaal superfijne mensen! Tijdens de sportkampen zorgen we allemaal samen voor die sportieve bende kinderen. Dat maakt het extra plezant.”

Bijleren

Wie twijfelt om zelf ook monitor te worden, wordt meteen overtuigd door Vestha’s enthousiasme. “Ik zeg vaak tegen mensen uit mijn opleiding of omgeving dat ze het moeten doen. Het is superleuk en je leert zelf ook veel. Soms kennen kinderen spelletjes of sporten die ik nog niet kende. Dan leren zij iets van mij, maar ik ook iets van hen. Win-win dus!”

“Af en toe zijn het kapoenen, maar dat vind ik net plezant. Met kinderen omgaan is even zelf terug wat jonger worden. Je gaat mee in hun verbeelding en hun interesses. Als ze goed meedoen, lachen of zelf met ideetjes komen, weet je dat ze zich amuseren. Dan is je dag geslaagd.”

Vespa

Sommige kinderen blijven jaar na jaar terugkomen. “Ze noemen mij ondertussen ‘Feta’, ‘Brommertje’ of ‘Vespa’”, lacht ze. “Dat soort dingen maakt het extra fijn. Je bouwt echt een band op met kinderen. Heerlijk!”

En voor kinderen die twijfelen om mee te doen met Grabbelpas? Vestha’s boodschap is eenvoudig: